วันอังคาร, ธันวาคม 11, 2550

Short Replay: Primary Colors


แจ๊ค สแตนตัน (จอห์น ทราโวลต้า) เป็นนักการเมืองเลือดใหม่ไฟแรงที่ดูจริงใจและใส่ใจกับทุกปัญหาของประชาชนจนทำให้เขาพุ่งนำในฐานะตัวเลือกสุดฮ็อตสำหรับตำแหน่งประธานาธิบดีของสหรัฐฯ แต่เช่นเดียวกับมนุษย์ทั่วไป แจ๊ค สแตนตัน ไม่เพอร์เฟ็กต์ เขามีนิสัยเจ้าชู้หูดำในระดับเวิลด์คลาส และอาหารจานโปรดของเขา คือ หญิงสาว ซึ่งบางครั้งอาจยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ ซูซาน (เอ็มม่า ทอมป์สัน) สนับสนุนสามีอย่างเต็มที่ในระหว่างช่วงหาเสียง เธอดูเชื่อมั่นและอุทิศตนให้กับสามีเวลาอยู่ต่อหน้ากล้อง แต่กลับรีบสลัดมือเขาทิ้งทันทีที่ได้ยินเสียงคัท คนดูจะได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดผ่านสายตาของ เฮนรี่ เบอร์ตัน (เอเดรี่ยน เลสเตอร์) นักข่าวการเมืองที่โดนดูดเข้าร่วมกลุ่มแคมเปญแบบตกกระไดพลอยโจร แรกๆ เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมแจ๊คในแง่วิสัยทัศน์ ความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาประเทศ และบุคลิกผู้นำที่กระฉับกระเฉง แต่แล้วไม่นานเขาก็เริ่มพบว่าเส้นทางการเมืองนั้นบางครั้งอาจโหดร้ายเกินกว่าที่คุณจะสามารถรักษาความบริสุทธิ์เอาไว้ให้ตลอดรอดฝั่ง

หนึ่งในตัวละครสำคัญของเรื่อง คือ ลิบบี้ โฮลเด้น (เคธี่ เบทส์) ซึ่งทำงานให้กับแจ๊คมานานนับแต่เขาเพิ่งเริ่มเข้าสู่แวดวงการเมือง เธอคือตัวแทนแห่งอุดมการณ์ และมีจุดยืนชัดเจนว่าแคมเปญหาเสียงที่ดีควรเน้นการตั้งรับ หรือแก้ไขวิกฤติจากการโจมตีรอบด้าน หาใช่การค้นหาโคลนสกปรกมาสาดใส่คู่ต่อสู้ให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อน ด้วยเหตุนี้ การตัดสินใจ “เก็บอุดมการณ์เข้าลิ้นชัก” ของแจ๊คจึงสร้างความผิดหวังใหญ่หลวงให้แก่ลิบบี้และนำไปสู่โศกนาฏกรรมอันคาดไม่ถึง หนังการเมืองที่เฉียบคมของ ไมค์ นิโคลส์ (Charlie Wilson’s War) เรื่องนี้เหมาะอย่างยิ่งกับบรรยากาศหาเสียง เพราะมันช่วยตอกย้ำให้เห็นว่าชัยชนะบนกองซากศพของอุดมการณ์ หลักการ ศีลธรรม ความถูกต้อง และกระทั่งสามัญสำนึกนั้นถือเป็นความพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

1 ความคิดเห็น:

J. Green กล่าวว่า...

๋J. ดูเรื่องนี้ไม่ค่อยรู้เรื่องอ่ะ

ตอนดูก็ดูไปงั้นๆแหละ แบบว่าคนอื่นดูก็ดูตามๆไป

แต่ไม่ค่อยมีอะไรติดหัวออกมาจากโรงเรยแฮะ

จำได้อยู่อย่างเดียวว่าเศร้ามั่กๆ

ตอนที่ แคธี่ เบทส์ ตาย (อ่ะป่าวหว่า?)

เล่นดีสุดๆ จนน่าจะได้ออสการ์เนอะ

ตอนนี้ก็ไม่รู้เธอไปตกอับที่ไหน ไม่มีหนังใหม่ให้ดูเลย

เด๋วไปลองหาเรื่องนี้มาดูใหม่ดีก่าาาาาาาาา