วันอาทิตย์, พฤศจิกายน 02, 2551

เที่ยวบิน 224


เคยพูดเล่นๆ กับเพื่อนว่าตอนสุดท้ายของหนังเรื่อง “สี่แพร่ง” จะต้องถูกใจอดีตสว.หญิงบางคนเป็นแน่ จนอาจถึงขั้นกลายเป็นหนังในดวงใจไปเลยทีเดียว เพราะ (ถ้าจำไม่ผิด) หล่อนคนนี้เคยออกมาด่าทอพวกเมียน้อย พร้อมทั้งวางแผนจะตั้งชมรมเมียหลวงขึ้นเพื่อหวังเล่นงานเหล่าคนชอบกินน้ำใต้ศอกทั้งหลาย เพื่อนผม (ที่เป็นผู้หญิง) เคยบอกว่าสงสารสามีของเธอจริงๆ ที่ได้ผู้หญิงแบบนี้มาเป็นภรรยา แต่คิดไปคิดมา ผมกลับนึกสงสารเธอมากกว่า ที่ไม่สามารถมองโลกออกจากกรอบสถานะความเป็น “เมีย” ได้

คุณเคยนึกสงสัยบ้างไหมว่าทำไมคำด่าจำพวก “แรด” “ร่าน” “กะหรี่” หรือ “สุวรรณมาลี” ถึงได้พุ่งตรงไปยังเพศหญิงฝ่ายเดียว ส่วนผู้ชายหลายใจกลับมีแต่คำด่าหน่อมแน้มประมาณ “หน้าหม้อ” หรือ “เจ้าชู้” เท่านั้น? ซึ่งบางทีก็กลายเป็นโดนตีความในแง่บวกไป เช่น ผู้ชายเจ้าชู้หมายถึงผู้ชายเจ้าเสน่ห์ และผู้หญิงบางคนก็เหมือนจะยอมรับโดยดุษฎีว่าผู้ชายย่อมเจ้าชู้เป็นธรรมชาติ เพราะถ้าผู้ชายไม่เจ้าชู้ก็เหมือนเสือไม่มีเขี้ยว อะไรทำนองนั้น

ใน “เที่ยวบิน 224” พิม (เฌอมาลย์ บุญศักดิ์) กระทำความผิดไว้สองอย่าง คือ หนึ่ง คบชู้กับชายที่แต่งงานแล้ว และ สอง ฆ่าคนตาย (ไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม) แต่หนังกลับจงใจลงทัณฑ์เธอจากความผิดแรกเป็นหลัก ทั้งที่ความผิดหลังนั้นถือได้ว่าหนักหนาสาหัสกว่ากันหลายเท่านัก (พิมแค่โดนขู่ว่าจะถูกตรวจสอบสำหรับความผิดหลัง) และตัวเธอก็เหมือนจะไม่ได้สำเหนียกเลยว่าตนเองเพิ่งฆ่าคนตายไปเช่นกัน โดยขณะกำลังโดนผีสาวหน้าเละหลอกหลอนจนเสียสติ เธอกลับกรีดร้องว่า “หนูกลัวแล้ว หนูจะไม่ยุ่งกับเขาอีกแล้ว” ราวตระหนักว่าสาเหตุเดียวที่ผีร้ายตามมารังควาญเธอเกิดจากการที่เธอไปแย่งผัวชาวบ้านมา

ตลกดีที่สังคมวางกฎลงโทษผู้หญิงที่ไปมีอะไรกับผู้ชายแต่งงานแล้ว แต่ไม่เห็นลงโทษผู้ชายแต่งงานแล้วที่ไปยุ่งกับผู้หญิงอื่น ทำไมบรรดาเมียหลวงถึงเลือกจะก่อสงครามกับเมียน้อย แล้วปล่อยให้พวกผู้ชายหน้าหม้อนอนหลับสบาย? หรือพวกเธอจินตนาการชีวิตตัวเองไม่ออก หากไม่ใช่ “เมีย” ของผู้ชายสักคน? อะไรบ่มเพาะให้พวกเธอมีความคิดเช่นนั้น? ความนิยมของละครหลังข่าวเป็นตัวอย่างอันชัดเจนหรือไม่ว่าแนวคิดดังกล่าวยังคงฝังแน่น หยั่งรากลึก และเจริญงอกงามอย่างไม่สิ้นสุด?

บางทีสังคมเราอาจไม่ต่างจากเที่ยวบิน 224 สักเท่าไหร่ มันถูกควบคุมโดยเพศชาย (กัปตันสองคน) ผู้มักจะลอยตัวอยู่เหนือปัญหา และวางอำนาจบาตรใหญ่ ขณะที่เหล่าผู้โดยสารหญิงบนเครื่องพากันตบตี ฟาดฟันกันเพื่อแย่งชิง “โคมแดง” จนเลือดตกยางออก (แถมยังน่าเจ็บใจตรงที่ ในสายตาของกัปตัน มันถือเป็นเรื่อง “ไร้สาระ” เสียอีก) พวกเธอคิดว่าเครื่องบินลำนี้ คือ โลกทั้งใบ พวกเธอมองไม่เห็นท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลนอกเครื่อง และเมื่อพิมพยายามจะพังทำลายกำแพงเครื่องบิน เธอกลับถูกฉุดกระชากให้มานั่งที่เดิม โดนมัดมือติดกับเก้าอี้ แล้วยอมจำนนต่อชะตากรรมอย่างไร้ทางออก

ถึงเวลาหรือยังที่เราจะนำเครื่องบินลำนี้ลงจอด แล้วถ้าจะให้ดีก็เผาทำลายมันเสีย เพราะมันถูกใช้งานมานานเกินแล้ว

6 ความคิดเห็น:

merveillesxx กล่าวว่า...

กรี๊ดดดด เฟมินิสต์มากค่าาาาาา

เราเพิ่งได้ดู 4 แำพร่ง แหละ ก็ดีนเนี่ยนา (ยกเว้นตอนสอง โคตรไร้สาระ) แล้วเราก็ชอบตอนที่ 4 ที่สุด

เรทติ้ง พลอย นำหน้า แตงโม อยู่นิดนึง โฮะๆไ

Riverdale กล่าวว่า...

ไม่ชอบตอนสองเหมือนกัน ผิดหวังมาก ส่วนเรื่องอื่นๆ ชอบหมดเลย

ที่ชอบมากหน่อยอาจเป็นตอนสาม เพราะมันเล่นสนุกกับการบิดเบือนภาพลักษณ์ของหนังแนวนี้ เช่น ให้ผีเป็นผู้ชาย ให้พวกผู้ชายวิ่งหนีผีกัน (นี่หรือเปล่าที่สุดท้ายมันเลยกลายเป็นหนังผีติดตลกเพียงตอนเดียว) แล้วก็ฮากับมุก "เฉลยตอนจบ" ซึ่งเอามาล้ออย่างต่อเนื่องจนกระทั่งในฉากจบ คนเขียนบทเขาคิดมาดีจริงๆ ส่วนตอนสี่ก็ชอบมากนะ ที่เขียนไปทั้งหมดเนี่ย ไม่ใช่ข้อตำหนิ เป็นแต่ข้อสังเกต 555

celinejulie กล่าวว่า...

อันนี้หนูชอบต่างจากคนอื่นๆหน่อยนะคะ หนูชอบตอนที่ 1 มากที่สุดค่ะ รองลงมาก็ตอนที่ 3 โดยชอบสองตอนนี้ในระดับ A+ ส่วนอันดับต่อมาคือตอนที่ 4 ซึ่งชอบในระดับ A ส่วนตอนที่สองชอบในระดับ A-

อย่างไรก็ดี หนูเกลียดตอนจบของตอนที่ 4 มากๆค่ะ และชอบตอนจบของตอนที่สอง ที่ให้นางเอกควักลูกตาของตัวเองออกมาเพื่อสู้กับผี หนูชอบนางเอกที่กล้าหาญแบบนี้ค่ะ

หนูก็ไม่รู้แน่ชัดเหมือนกันว่าทำไมหนูถึงเกลียดตอนจบของตอนที่ 4 แต่ตอนจบที่เห็นพลอยตายในสภาพกราบแทบเท้าเจ้าหญิงเมียหลวง เป็นตอนจบที่หนูรับไม่ได้อย่างรุนแรงค่ะ มันทำร้ายอารมณ์ของหนูมากๆ ถ้าหากหนูเลือกได้ หนูอยากให้ตัวละครพลอยในเรื่องนี้เป็นสาวกของเจ้าแม่กาลี และเธอก็ใช้อิทธิฤทธิ์ของเธอในการต่อสู้กับผีเจ้าหญิง และเรื่องก็จบลงโดยการที่เธอเป็นฝ่ายชนะ ใช้ตีนของเธอเหยียบกระทืบพระเศียรของศพเจ้าหญิงอย่างเมามัน และยิ้มร่าอย่างมีความสุข ถ้าหากตอนที่ 4 จบแบบนี้ หนูคงชอบตอนที่ 4 ในระดับ A++++++++++

สาเหตุที่หนูชอบตอนที่ 4 แค่ในระดับ A ก็เป็นเพราะหนูเกลียดตอนจบของตอนที่ 4 อย่างรุนแรงนี่แหละค่ะ

พูดถึงประเด็นเรื่องเมียหลวง-เมียน้อยแล้ว ก็ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่า ตอนนี้ระดับศีลธรรมของตัวเองตกต่ำลงจากในวัยเด็กเป็นอย่างมาก เพราะตอนเด็กๆสมัยอยู่ชั้นประถม จำได้ว่าตัวเองเคยหมายมั่นปั้นมือว่า จะไม่ยอมเป็นเมียน้อยใครเป็นอันขาด แต่พอโตขึ้นเรื่อยๆจนมาถึงยุคปัจจุบัน ก็รู้สึกว่าถ้าหากได้เป็นเมียน้อยใครสักคน ก็อาจจะยังดีกว่าหาผัวไม่ได้

พูดแล้วก็เลยขอทิ้งคำถามถามคุณโอลิเวอร์เล่นๆว่า ถ้าหากคุณโอลิเวอร์มีทางเลือกในชีวิตแค่ 4 ทางเลือกนี้ คุณโอลิเวอร์จะเลือกเส้นทางใด

1.เป็นเมียหลวงของภราดร

2.เป็นเมียน้อยของชัยวัฒน์ ทองแสง

3.หาผัวไม่ได้

4.บวชชีไม่โกนหัว

Riverdale กล่าวว่า...

555555+ ถ้าตอน 4 จบอย่างที่คุณ celinejulie ว่า คงเป็นตอนที่ผมชอบที่สุดแน่ๆ

คำถามที่ให้มาตอบไม่ยากเลยจ้ะ

ข้อสองแน่นอนที่สุด

merveillesxx กล่าวว่า...

ว้าย ชอบตอนจบตอนที่ 4 ของพี่ MdS มากๆๆๆ 5555

แหม คำตอบที่ล็อคชอยส์ไว้แล้วนี่นา

ตายตอนจบ กล่าวว่า...

ไม่ชอบซักตอนค่ะ หนังเหมือนจะดี..แต่ทำไมไม่รู้ หาดีไม่เจอซักตอนค่ะ แต่ที่ไม่ชอบที่สุดของที่สุดคือตอนสองค่ะซีจียับเยิน..หนังโฆษณาตามทีวียังเนียนกว่านี้